G E U R I D E N T I F I C A T I E P R O E F (Rechtenstudie project)

Op zondag 9 oktober heeft er een onderzoek plaatsgevonden op onze club. Voor mijn rechtenstudie moest ik samen met twee andere studenten een empirisch onderzoek doen naar aanleiding van een dossier. Wij hebben ervoor gekozen om de geuridentificatieproef te onderzoeken. De aanleiding tot het onderzoek was afkomstig van de toenemende kritiek op de geuridentificatieproef. Inmiddels wordt deze ook niet meer als bewijsmiddel in een strafzaak gebruikt, omdat ze niet betrouwbaar is. Een belangrijke regel met betrekking tot de proef werd vaak niet nageleefd, namelijk de dubbelblind-regel . Deze regel houdt in dat de geleider en de hond niet mogen weten waar de geur van de verdachte is. Hier was niet altijd aan voldaan, waardoor de geleider op de hoogte was van de plaatsing van de geur van de verdachte. Daardoor kan de geleider de hond naar het buisje van de verdachte sturen om deze te verwijzen. Dit aspect hebben wij onderzocht.

In totaal deden 20 honden mee aan de test. Er waren drie proefpersonen die van geur verschilden. Bij persoon 1 roken de handen naar brokken, bij persoon 2 (de verdachte) roken de handen naar pens en bij persoon 3 roken de handen wederom naar brokken. De geur van persoon 2, de pens, was op een roestvrijstalen buisje overgebracht en vormde het uitgangspunt. Elke hond moest 2 proeven doen. Bij proef 1, zonder inwerking, kreeg de hond het uitgangspunt te ruiken en moest vervolgens zoeken naar de overeenkomstige geur en verwijzen. Uit onze verwachting, wat ook uit de resultaten bleek, zullen vrijwel alle honden bij deze proef verwijzen naar persoon 2. Bij proef 2, kreeg de hond weer het uitgangspunt te ruiken en mocht de hond wederom zoeken naar de overeenkomstige geur. Zodra de hond weer bij persoon 2 wilde verwijzen, kreeg hij een lichte inwerking om dit te voorkomen.

 

Uit de resultaten van het onderzoek bleek dat bij de eerste proef 18 honden verwezen naar persoon 2 met de pensgeur. Bij de tweede proef verwezen 16 van de 20 honden naar persoon 3. Hieruit hebben wij geconcludeerd dat door de inwerking geen enkele hond heeft verwezen naar persoon 2. Daardoor mag worden aangenomen dat honden in hungedrag gestuurd kunnen worden door hun geleider.

 

 

 

 

Wij hebben voor dit onderzoek een 8 gekregen en daarmee ben ik geslaagd voor het bijbehorende blok ‘Rechtspsychologie en Bewijs’. Hiervoor wil ik de leden en honden van kringgroep De Onderbanken hartelijk bedanken voor de inzet en hulp bij het onderzoek, evenals Franc en Regina Rademakers, Frank Nijsten en Raymond van Geesink met hun honden.

 

Zo zie je maar weer hoe geweldig de hondensport is!

 

Richelle Liedekerken (Kringgroep De Onderbanken)